“Campement van Campen”

Vandaag, donderdag 28 juli, gaan de vier Kamper Ui(t)dagen van start met het “Campement van Campen”, een uniek schouwspel. Het is een evenement met middeleeuwse taferelen. Tussen de tachtig en honderd ridders zetten hun tentenkamp neer op het Van Heutszplein. Bezoekers van het evenement kunnen meedoen aan allerlei activiteiten als boogschieten, zwaardvechten en harnassen passen. Verder zijn er demonstraties van bijvoorbeeld valkeniers, smeden en pottenbakkers. Aan het eind van de dag – rond 16.00 uur – wordt een heuse veldslag op het plein nagespeeld. Vanaf een uur of tien is het al een gezellige drukte op het Van Heutzplein en rond half twaalf trekt er een optocht van ridders, muzikanten en narren door de binnenstad van Kampen.

Slecht weer in februari 1958

Uit: N.W.H. Geluiden, personeelsblad P.O.V. N.W.H. te Zwartsluis
Nummer 2, februari 1958
 
Hieronder volgt een citaat uit het artikel “Kroniek”:
“Op het moment dat ik een einde aan deze kroniek maak, en er mee naar de redactie wil stappen, begint het einde van de winter. Zo met het gebaar van, “ik heb jullie tamelijk met rust gelaten, maar nou moet je niet denken dat ik niets kan”.
En wat in geen jaren gebeurd is, wegen sneeuwden dicht en de dienst moest op een gegeven moment geheel worden gestaakt: dinsdag 25 feb. om 20.45 uur rustte het bedrijf – behalve degenen die aan de telefoon zaten en voor de volgende morgen iets moesten uitdenken.
Bij daglicht begonnen we weer, maar door de Oldenhof en door St.Jansklooster, zowel als tussen Kuinre en Steenwijk, waren de moeilijkheden zo groot, dat we gedurende enkele dagen daar niet konden rijden.
Zo werd er gependeld tussen Zwolle en De Krieger, en tussen Vollenhove en Emmeloord. Van Steenwijk naar Emmeloord en terug waren de bussen uren onderweg, in hoofdzaak door uitgegleden wagens die dwars op de vrijgemaakte rijbaan stonden. Als we dit lezen is het hopelijk al weer allemaal geschiedenis, en hebben we nog de sterke verhalen die we over twintig jaar aan elkaar kunnen vertellen.”
De schrijver het artikel wordt niet vermeld.
 

Van een vakantie in Hongarije naar het Ikonenmuseum in Kampen

Tijdens onze vakantie in april 2010 brengen we een bezoek aan de Hongaarse stad Szentendre, omdat het deze dag regent bezoeken we meer kerken en musea dan we anders misschien gedaan zouden hebben.
Szentendre, een stad met 23.000 inwoners, strekt zich uit op de rechteroever van de rivier de Donau en ziet eruit als een romantisch dorpje. Het is niet verwonderlijk dat vele kunstenaars hier tegen het einde van de 19e eeuw inspiratie kwamen opdoen en zich hier vestigden. Met zijn leuke zigzagstraatjes en nauwe steegjes, de bontgekleurde huizen, de mediterrane sfeer en de talloze musea geldt Szentendre als de fraaiste stad van de Donau-bocht.






In de 16e en de 17e eeuw zochten vele Serviërs die voor de Turken waren gevlucht in Szentendre een veilig heenkomen. Vier van de kerken die zij hier stichtten behoren nog steeds tot de Oosters-orthodoxe kerk. We bezoeken de 18e eeuwse Maria-Boodschapkerk (Blagoveštenska), een Servisch-orthodoxe kerk, gebouwd naar een ontwerp van András Mayerhoffer. Zodra we de kerk binnengaan, horen we de Slavische liederen en trekken het koor, de fresco’s van keizer Constantijn en de iconostase in roccocostijl onze aandacht.

De andere orthodoxe kerk die we bezoeken is de Belgradokerk (Beogradska) zetel van het Servisch-orthodoxe patriarchaat in Hongarije. Deze bisschopskerk, gebouwd in 1756-1764, heeft een fraai rococoportaal en een iconostase van houtsnijwerk. Naast de kerk is het museum voor Servisch-orthodoxe Kerkkunst. Hier hebben we een bijzondere ontmoeting met een Russisch-orthodoxe monnik die ons (in het Engels) een rondleiding door het museum geeft. Hij geeft ons uitleg over de verschillende iconen, relieken, gewaden en andere kerkelijke kunst. 















De Oosters-orthodoxe kerk

Het jaar 1054 (11e eeuw) was een belangrijk jaar voor de Christelijke kerk. In dit jaar vond het grote schisma plaats tussen de kerk van het Oosten en de kerk van het Westen in het vroegere Romeinse Rijk. Het leidde tot een scheiding tussen de orthodoxe of Byzantijnse Patriarchaten en de Rooms-katholieke of Latijnse kerk. De oorzaak moet gezocht worden in de steeds groter wordende nationale, culturele en theologische verschillen tussen het Oosten en het Westen. Na de scheiding van het Patriarchaat van Rome en de Oosterse Patriarchaten namen de al bestaande verschillen tussen hen alleen maar toe. Een van de verschillen tussen Oost en West staat bekend als de “Filioque” kwestie, onderdeel van de drie-eenheidsleer. Met deze uitdrukking wordt bedoeld dat de Heilige Geest uitgaat van de Vader en van de Zoon. De kerk van Rome erkende het “Filoque”, de orthodoxe kerk erkende het niet, zij stelde dat de Heilige Geest uitgaat van de Vader dóór de Zoon. 
 
Een van de kenmerken van de orthodoxe kerk is, dat zij geen geografisch of administratief centrum kennen, maar dat zij het Hemelse Jeruzalem als centrum beschouwen en in het bijzonder de Heilige Drie-eenheid. Alle orthodoxe gelovigen beschouwen zich, als leden van de Heilige Katholieke Apostolische Kerk.
De orthodoxe gelovigen kennen een groot aantal kerken met elk een eigen hoofd ze worden bestuurd door een patriarch, metropoliet of een aartsbisschop.  Zij zijn allen met elkaar verbonden door hetzelfde geloof (Heilige Schrift, oud-kerkelijke geloofsbekentenissen, kerkelijke overleveringen, oecumenische concilies), hetzelfde kerkrecht en dezelfde kerkordening. De kerken worden niet centraal geleid zoals de Rooms-katholieke kerk.  In principe zijn alle leiders aan elkaar gelijk.
 
Onder de Oosters-orthodoxe kerken kennen we onder andere het Patriarchaat van Constantinopel, Moskou en Servië. In Nederland zijn er 34 Oosters-orthodoxe Kerken in 21 steden. Enkele verschilpunten tussen de Rooms-katholieke kerk en de Oosters-orthodoxe kerk is dat Priesters gehuwd kunnen zijn. Bisschoppen worden altijd uit monniken gekozen en zijn altijd ongehuwd. De liturgie is anders. De mensen staan in plaats van te zitten. Kenmerkend is het gebruik van de vele iconen, naast fresco’s en mozaïeken. Tussen het altaar en de gelovigen bevindt zicht een iconenwand of iconostase, deze vormt de scheiding tussen het schip van de kerk en de altaarruimte. De altaarruimte wordt door de iconostase afgeschermd voor de blikken van de gewone gelovigen, deze ruimte mag alleen door de priesters betreden worden. Binnen de Oosters-orthodoxe kerk zijn iconen onlosmakelijk met de eredienst verbonden en zijn net zo belangrijk als het geschreven woord. In het huis van een orthodoxe gelovige vinden we vaak een aparte iconenhoek. De iconen verbeelden God en de Heiligen, alsof ze werkelijk aanwezig zijn, en worden vereerd door ze aan te raken, te kussen en er kaarsen voor te branden. 










In de programmagids van het “Hoger Onderwijs Voor Ouderen” seizoen 2010-2011 worden verschillende cursussen aangeboden. Mede naar aanleiding van mijn vakantie in Hongarije begin april 2010 heb ik besloten om mij aan te melden voor de cursus “Het andere Rusland”, kunst en geschiedenis van de Russisch-orthodoxe Kerk. 
De docente mevrouw Larisa Shcherbenok weet in 8 colleges een boeiend beeld weer te geven over “De Russisch-orthodoxe kerk”, “De stralende wereld van de Russische iconen”, “Russisch-orthodoxe kerkmuziek”, “Orthodoxe kerken als religieuze bouwkunst”, “Het communistische experiment in Rusland” en “De kerk en hoe het verder gaat met Rusland”.
Onderdeel van de cursus is een bezoek aan het Russisch-orthodoxe klooster van de Heilige Nikolaas in Hemmelum. Het klooster is toegewijd aan de Heilige Nicolaas, bisschop van Myra en is vanaf de straat te herkennen aan het karakteristieke orthodoxe koepeltje met kruis. Het klooster omvat het voormalige kerkgebouw van de gereformeerde kerk dat uit 1889 dateert. Het gebouw is opgedeeld in drie verschillende afdelingen, de kloosterkerk, het pelgrimsverblijf en het monnikenverblijf. De diensten zijn vrij toegankelijk voor iedereen. Als het licht boven de deur brand betekent dit dat er een dienst gaande is en kun je binnen komen.

Als afsluiting van de cursus brengen we een bezoek aan het Ikonenmuseum in Kampen. Op 16 december 2005 werd op initiatief van de Alexander Stichting voor Russisch-orthodoxe kunst het Ikonenmuseum te Kampen geopend. Het museum is gevestigd in een historisch pand dat vroeger deel uitmaakte van het convent van de Minderbroeders. Het museum toont een indrukwekkende verzameling iconen uit de 15e tot 19e eeuw, hoofdzakelijk uit Rusland. In het museum worden circa 150 houten en 70 bronzen iconen uit de collectie van de Alexander Stichting tentoongesteld. Daarnaast worden er tijdelijke exposities georganiseerd.

Voor wie geïnteresseerd is in de boeiende wereld van de iconen is een bezoek aan de tentoonstelling ”Glans en glorie, kunst van de Russisch-orthodoxe kerk” (19 maart-16 september 2011) in de Hermitage te Amsterdam, een goed idee.

BRONVERMELDING             BOEKEN
Wikipedia: Sentendre             Hongarije
            Lundrigan, Nicole
Wikipedia: Oosters-orthodoxe Kerk             Hongarije
            Turp, Graig
Ikonenmuseum Kampen  
HOVO  
www.metrusland.nl  
Hermitage Amsterdam  
Russisch-Orthodox Klooster  

Mijn dag is helemaal goed

Vorig jaar schreef ik op deze weblog een stukje over tweedehands boeken en de website www.boekwinkeltjes.nl/. Met enige regelmaat ben ik op zoek naar (tweedehands) boeken over literatuur, spanning, geschiedenis, boeken over de stad Kampen en allerlei andere onderwerpen. Zo nu en dan voer ik een zoekopdracht uit op de website van www.boekwinkeltjes.nl, met de titel van een door mij gezocht boek. Afgelopen week had ik geluk, er stond een boek tussen waar ik al langere tijd naar opzoek ben. Gezichten in de straten van Kampen met een historische beschrijving door H.W. van den Hoven, K. Schilder en D. van der Vlis. Afgelopen vrijdag heb ik het boek besteld bij de aanbieder van het boek en vandaag (maandag) is het boek keurig verpakt bij mij afgeleverd. In één woord geweldig, wat een service !
 Vanmiddag liep ik binnen bij één van onze plaatselijke boekwinkels en daar heb ik nog een boek gevonden dat ik zocht: “Maçons met mededogen: De politieke en maatschappelijke invloed van de vrijmetselarij op de samenleving” geschreven door
Dr. I. Erdtsieck.
Recensie:
Korte biografieën van zeven vrijmetselaars die behoorden of behoren tot de Kamper loge Le Profond Silence, opgericht in 1770 en daarmee een van de oudste nog bestaande loges van Nederland. Alhoewel de ondertitel ‘invloed … op de samenleving’ meer pretendeert, is er toch bij de beschreven zeven Kamper vrijmetselaars en hun invloed wel enigszins een lijn te trekken naar wat de vrijmetselarij voor invloed gehad kan hebben. De vrijmetselaars die besproken worden, onderscheidden zich door hun grote maatschappelijke betrokkenheid. In de heel rijk gedocumenteerde en zeer interessante, soms bijna intieme weergave van feiten, wordt het leven van deze vrijmetselaren over de periode 1770-2008 beschreven. De auteur, dr. I. Erdsieck, levert samen met de redacteur drs. A. de Groot, een zeer grote bijdrage aan het tijdsbeeld en de geschiedenis van de vrijmetselaars in het algemeen en in het bijzonder van de loge Le Profond Silence. A.E. van Rossum.
Haar boek “Vrijmetselarij” is al vanaf 2006 in mijn bezit.
Recensie:
Dit boek behandelt diverse aspecten van de vrijmetselarij. De auteur doet dat op een heldere manier en objectieve wijze. Zij is zeer goed op de hoogte van de historie en de werkwijze van de vrijmetselarij. Het boek is goed toegankelijk en bevat betrouwbare, zakelijke informatie voor lezers die geïnteresseerd zijn in deze materie. Juist omdat de inhoud gericht is op de geïnteresseerde lezer, is het geen diepgravend werk over de vrijmetselarij geworden. Het is jammer dat de auteur in zijn betoog over tolerantie en vrijmetselarij actuele onderwerpen uit het nieuws als voorbeeld neemt. Hierdoor zal binnen enkele jaren het betoog over dit aspect aan kracht hebben ingeboet. De schrijster zet kritische kanttekeningen bij het feit dat de loges niet toegankelijk zijn voor vrouwen en dat de vrijmetselarij wars is van leerstelligheden. Zij stelt dat het gegeven dat de vrijmetselarij in de loges niet spreekt over politiek en religie en dat de vrijmetselarij masculien is, als leerstelligheden kunnen worden beschouwd. Met een aantal afbeeldingen in zwart-wit, een notenapparaat, een lijst van adressen en een literatuuropgave. Geschikt als eerste kennismaking met de vrijmetselarij. E. Mutter
Bron recensies:
www.obkampen.nl
Boekhandel:
Rozhanitsa
Plantage Boekhandel Bos

Tweedehands boeken

Tijdens het voorbereiden van de posts voor mijn weblog kom ik op allerlei manieren literatuurverwijzingen tegen. De meeste van deze boeken zijn te leen bij de bibliotheek. Na bestudering van het onderwerp zijn er ook boeken bij die ik zelf graag zou willen hebben. Veel van deze titels zijn niet meer als “nieuw” boek te koop. Dan maar op zoek naar tweedehands boeken. Handige websites hiervoor zijn: http://www.bol.com/nl/2ehands/index.html  
http://www.boekwinkeltjes.nl/.
Inmiddels heb ik aangeschaft “Van Tram, Boot en Bus”, dit boek gaat over de geschiedenis van het streekvervoer in het Noordwesten van Overijssel. Voor mij interessant omdat mijn vader van 1953 tot 1988, als buschauffeur gewerkt heeft bij Vervoersmaatschappij de Noord-Westhoek in Zwartsluis.

Via boekwinkeltjes.nl heb ik gevonden 
“Naer de eisch van ’t werck : De organisatie van het bouwen te Kampen 1450-1650”.
Boeken waar ik nog naar op zoek ben zijn:
Gezichten in de straten van Kampen met historische beschrijving en
Historische stedenatlas van Nederland: Kampen.

Kamper Almanak

Zaterdag 23 januari ben ik in het bezit gekomen van het boek “Register van de Kamper Almanak”. Dit boek bevat een register op de “Bijdragen tot de geschiedenis van Kampen” die vanaf 1936 tot 1986 in de Kamper Almanak zijn verschenen. Waardevol omdat deze bijdragen een beeld geven van Kampen en haar geschiedenis. De eerste Kamper Almanak werd in 1928 uitgegeven door drukkerij Zalsman in samenwerking met de vereniging “Kampen vooruit”.
In 1936 besloot het bestuur van de toenmalige Nutsspaarbank (nu SNS Bank) op inititatief van haar toenmalige directeur Frans Walkate, de uitgave van de Kamper Almanak te gaan verzorgen. Nog steeds maakt de SNS Bank het mogelijk dat jaarlijks de Kamper Almanak wordt uitgegeven door het Frans Walkate Archief.
Toen wij in 1978 in Kampen kwamen wonen kregen we jaarlijks de Kamper Almanak, in die tijd heb ik ze niet bewaard. Daar heb ik nu spijt van. Ik ben begonnen om de Kamper Almanak te verzamelen. Ik heb op twee na alle exemplaren tussen 1969 en 2008 weer compleet. Het grootste deel heb ik gevonden bij de Kringloopwinkel Kampen.